အကၡရ: ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ

Thursday, July 31, 2008

ခလုတ္ထိမွ

၀ရညဴ ေဒ၀ပါေမာေကၡာ၊
၀ၪၥီနံ ေဒ၀ဓီတာနံ။
၀သမၸိ ေန၀ အာပေႏၷာ၊
၀ေႏၵ ဗုဒၶံ ၀သိပၸတၱံ။

မာယာမ်ားသည့္ မာရ္နတ္သမီးပ်ိဳတို႔၏
အလုိဆႏၵကို မလိုက္ေလ်ာခဲ့ေသာ
နတ္တို႔၏ အႀကီးအမွဴးျဖစ္ေသာ
အလို႐ွိတိုင္း ၿပီးျပည့္စံုေသာ
သမၼာသမၺဳဒၶကို
ဦးခိုက္ပါ၏။

ဒီစၾကာဂါထာေလးကို ေရးျဖစ္ခဲ့တာ ၾကာလွပါၿပီ။ မဟာဗုဒၶ၀င္ထဲက အႏွစ္သက္ဆံုး ျဖစ္ေတာ္စဥ္တစ္ခုကို အာ႐ံုယူၿပီး ေရးထားတာ။ အခုအခ်ိန္မွာ ဒါကို သတိျပန္ရလာတဲ့ အေၾကာင္းကလဲ ႐ွိေနတယ္။ ဒုကၡစိတ္နဲ႔ ဒြိဟလူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္ ၀ါးတားတားျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ဘုရားတတဲ့ သေဘာမ်ိဳးမ်ား ျဖစ္ေနလားေတာ့ မသိဘူး။ ပရိတ္ႀကီး ဓဇဂၢသုတ္ထဲက “မေမ၀ တသၼႎ သမေယ အႏုႆေရယ်ာထ”ဆိုတဲ့ ျမတ္ဗုဒၶအလုိေတာ္အတိုင္း ျဖစ္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရင္း…။